نقش عناصر غذایی در گیاهان زینتی:

سیزده عنصر غذایی جهت رشد گیاهان زینتی مورد نیاز می باشد که بر اساس زمانبندی و بصورت محلول در آب آبیاری و یا بصورت خشکه پاشی روی سطح خاک پاشیده می شود.

بر اساس میزان نیاز گیاهان به عناصرشیمیایی به دو دسته پر مصرف و کم مصرف دسته بندی می شوند.

عناصر پر مصرف شامل : نیتروژن ، فسفر ، پتاسیم ، کلسیم ، منیزیم و گوگرد می باشند.

عناصر کم مصرف شامل : آهن ، مس ، منگنز ، روی ، بر ، مولیبدن و کلر می باشند.

برخی عناصر هستند که مصرفشان برای گیاهان مفید می باشند مانند سدیم ، کوبالت ، نیکل و …بنابراین با توجه به نوع گیاه ، سن گیاه از کودهای مناسب جهت رفع نیاز کودی گیاهان زینتی استفاده نمود ، اما باید توجه داشت در مصرف اینگونه کودها نمی بایست زیاده روی نمود چرا که می تواند روی اندامهای هوایی ایجاد سوختگی نماید و می تواند منجر به آسیب جدی به گیاه و یا حتی از بین رفتن گیاه شود.

باید توجه داشت که نشانه های کمبود عناصرغذایی و سمیت کودی ( تجمع عناصر پر مصرف و کم مصرف در خاک ) در گیاهان می تواند مشابه یکدیگر باشد. برای آگاهی از کمبود عناصر یا افزایش عناصر در خاک باید از زمان و میزان کود دهی اطلاع داشت و یا با ارسال نمونه به آزمایشگاه مشخص نمود که آسیب دیدگی از نوع مصرف بیش از اندازه ویا کمبود عناصر غذایی بوده است.

 

نشانه های کمبود عناصر پر مصرف و کم مصرف:

کمبود یک یا چند عنصر پر مصرف یا ضروری می تواند باعث کاهش رشد ، کاهش گلدهی و کاهش دوره گلدهی در گیاهان زینتی گردد.

کمبود هر یک از عناصر کم مصرف یا غیر ضروری می تواند باعث کلروز در بافتهای جوانتر گردد.گاهی اوقات شرایط محیطی بیشتر از علایم کمبود تاثیر گذارند ولی نشانه های مشابهی بروز می دهند.شرایط محیطی مانند آسیب های ناشی از مصرف علف کش ها ، آفات یا بیماری ها ، هرس ریشه ، دمای پایین محیط و یا بستر ، رطوبت بالا و یا خشکی بیش از حد خاک وPH نامناسب خاک.

 

علایم مسمومیت ناشی از مصرف بیش از اندازه عناصر:

مصرف بیش از اندازه عناصر پر مصرف و کم مصرف می تواند جذب گیاه شده و در گیاه ایجاد سمیت نماید. سمیت با عناصر پر مصرف می تواند علایمی مانند : کاهش رشد ، تاخیر در بلوغ گیاه وحتی بلند و باریک شدن گیاه شود.

سمیت با عناصر کم مصرف مانند کلر باعث نوک سوزی گیاه می گردد و در این حالت نکروز به سمت حاشیه های بیرونی برگ ها پیشرفت کرده و علایمی مانند کمبود پتاسیم ایجاد می نماید.

 

 

بررسی وضعیت برخی گیاهان آپارتمانی از نظر کمبود یا سمیت عناصر:

آگلونما ابلق :

این گیاه با نسبت کودی مایع ۲-۱-۳ رشد مناسبی داشته باشد.یعنی میزان پتاسیم ۲ برابر فسفر و میزان نیتروژن ۳ برابر فسفر باشد.

کمبود نیتروژن:

کمبود نیتروژن باعث کندی رشد ، کوچک شدن برگهای غلاف انتهایی و کوتوله ماندن گیاه و نیز رنگ پریدگی گیاه می شود.

کمبود مس:

برگهای انتهایی کلروزه می گردد گاهی اوقات کوتاه و بد شکل شدن برگها را در پی دارد. گاهی برگها حالت دندانه دار پیدا می کند.

برگهای ابتدایی و انتهایی در اثر کمبود مس امکان از بین رفتن دارند. سولفات مس می تواند این کمبود را جبران نماید.

سمیت بر و فلور:

مسمومیت بر باعث ایجاد زخم های جانبی روی برگها می شود که تا حدودی مانند سمیت فلورمی باشد در بعضی ارقام باعث نکروز نوک برگ با مرز آبسوخته با سطح سالم برگ بروز می کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *